Άλλη μια ζιργκούιγ. Ο Tonton Maxime δεν είχε κάνει ποτέ τόσες πολλές σε τόσο λίγο χρόνο. Είχε εκτελέσει την αντίστροφη κίνηση… από το Μηδέν προς τον Παράδεισο. Οι ταξιδιώτες δεν πρόλαβαν καν να ονειρευτούν και είχαν ήδη βγει.
«Φοβάμαι πως θέλει το δικό μου μισοφέγγαρο για τον εαυτό της», σκεφτόταν η Marilyn, που μόλις είχε στραφεί προς τον Henri. Εκείνος μόλις είχε απαντήσει για χιλιοστή φορά στην εκπληκτική μαύρη γυναίκα. Είχαν καταλήξει να την αποκαλούν Fleur, επειδή την έστελναν συχνά να παίζει με τα λουλούδια.
Η Marilyn δεν ήθελε να βλέπει άλλη διεκδικήτρια. Καθόλου. Άρχιζε να ζηλεύει λίγο, παρόλο που αυτό το συναίσθημα ανήκε στην πραγματικότητα στον κόσμο της Κόλασης. Αυτό που την ενοχλούσε περισσότερο ήταν πως δεν ήξερε πια αν ο Henri προοριζόταν γι’ αυτήν, ίσως ακόμη και αν της ήταν υποσχεμένος.
Τώρα είχε μια αμφιβολία: μήπως ο Πατατόφλουδες είχε πλανηθεί; Είχε περιμένει αρκετό καιρό πριν τολμήσει να πιστέψει πως θα μπορούσε να περιφέρεται γαλήνια στον Παράδεισο κοντά στον σύντροφό της! Στο μισοφέγγαρό της! Σχεδίαζε να επικοινωνεί μέσω του Lulum. Μήπως τελικά δεν ήταν παρά μια ψευδαίσθηση που ήδη διαλυόταν;
«Πώς θα μπορούσα να της κρατήσω κακία;» σκεφτόταν, αναλογιζόμενη την απόγνωση και την ασυνείδητη σύγχυση μέσα στις οποίες έμοιαζε βυθισμένη η Fleur. Στο κάτω-κάτω, δεν είχε περάσει κι εκείνη κάτι παρόμοιο;
— Παρεμπιπτόντως, πρέπει να βρούμε μια λύση για τη Fleur. Αν δεν τη βοηθήσουμε, μπορεί να μπλέξει σε προβλήματα, παρατήρησε η Marilyn, φανταζόμενη πως, αν η Fleur κατάφερνε επιτέλους να δει καθαρά, αυτό ίσως επηρέαζε και τον τρόπο με τον οποίο η ίδια έβλεπε τον Henri.
— Τώρα που το λέτε, Marilyn. Παρεμπιπτόντως, πού είναι; Μου φαίνεται πως έχει περάσει αρκετή ώρα από την τελευταία φορά που ήρθε να με ρωτήσει, πρόσθεσε ο Henri, που περπατούσε δίπλα στη Marilyn μαζί με τον Tonton Maxime.
— Θα μπορούσαμε να στείλουμε στον έκτο ουρανό τους δαίμονες που θα συναντήσουμε και που δεν έχουν ευλογηθεί; πρότειναν ο Raspoutine και η Calamity Jane, που είχαν ενωθεί μαζί τους. Θα ήταν σίγουρα καλύτερα εκεί παρά στην Κόλαση. Ο έκτος ουρανός, στο κάτω-κάτω, δεν πρέπει να είναι και τόσο άσχημος. Αν και ίσως είναι καλύτερα να μείνουμε στο αρχικό σχέδιο.
— Ο έκτος ουρανός;… Ο έκτος ουρανός, πράγματι, κάτι μας θυμίζει. Δεν είναι ένας παλιός θρύλος που κάθε συνετό ον στον Παράδεισο θα έπρεπε να έχει ξεχάσει εδώ και ένα όμορφο λουλουδάκι; Τι λέω;!… εδώ και πολύ καιρό, παρενέβη ο Tonton.
— Ήταν απλώς ένα αστείο! Ξέρετε πολύ καλά πως δεν υπάρχει, συμπλήρωσε ο Πατατόφλουδες, ενώ η Guili-guili κατέφτανε πετώντας και μπήκε αμέσως στη συζήτηση. Θα θέλαμε πολύ να το δούμε, γιατί θα ικανοποιούσε την αιώνια περιέργειά μας, όπως και εκείνη της συζύγου μας. Παρεμπιπτόντως, δεν σας την έχουμε ακόμη συστήσει… Guili-guili, να σου συστήσουμε τη Marilyn Monroe, τον Henri Toutrec, τον Tonton Maxime και μερικά μισοφέγγαρα των οποίων ξεχάσαμε τα ονόματα.
— Εσείς, Tonton, γνωρίζετε αυτόν τον θρύλο του έκτου ουρανού;
— Οι φήμες που συμπληρώνουν αυτόν τον θρύλο λένε πως αρκεί να φυσήξει κανείς πάνω στο έδαφος ενώ το σκάβει. Όμως αυτή η δυνατότητα παραχωρείται μόνο σε όσους διαθέτουν διεισδυτική κατανόηση των ρητρών. Τι λέω;!… ενστικτώδη κατανόηση των πραγμάτων.
— Εγώ την έχω! είπε περήφανα ο Henri, που έσπευσε να φυσήξει ξύνοντας το έδαφος και σύντομα ανακάλυψε τον έκτο ουρανό λίγο πιο κάτω. Με τη σειρά τους, κοίταξαν από την τρύπα το κατώτερο αιθερικό επίπεδο, πολύ κοντά: μόλις δύο μέτρα χαμηλότερα. Ύστερα τοποθέτησαν μια πέτρα για να φράξουν την είσοδο, φοβούμενοι μήπως η Fleur, όταν επέστρεφε, πέσει μέσα.
— Πόσο εκπληκτικό! Ποτέ δεν θα τολμούσαμε να πιστέψουμε κάτι τέτοιο, είπε το ζευγάρι των αγγέλων.
Ο Πατατόφλουδες είχε ξεχάσει πως ο Henri Toutrec διέθετε την ενστικτώδη κατανόηση των πραγμάτων.
— Δεν λένε πως όλοι οι θρύλοι κρύβουν έναν κόκκο αλήθειας; «μαξιμοποίησε» ο Tonton Maxime. Τώρα ας περάσουμε στη φράση δύο του σχεδίου. Τι λέω;! Στη φάση δύο. Και ίσως, με λίγη τύχη, να λύσουμε το πρόβλημα της Pleures… Τι λέω;!… της Fleur.